باز محرم رسید, ماه عزای حسین
سینه ی ما میشود, کرب و بلای حسین
کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه

تا که بگیرم صفا, من ز صفای حسین ماه محرم نخستین ماه از ماههای دوازده گانه ی قمری و یکی از ماههای حرام است, امام رضا علیه السلام فرمود :محرم ماهی بود که مردم جاهلیت، جنگ و کشتار را در آن ماه حرام میدانستند و این است جفایی که در حق ما شد, در این ماه خون خاندان ما را حلال دانستند, هتک حرمت ما کردند, زنان و فرزندان ما را اسیر نمودند, در خیمه های ما آتش افروختند, اموال ما را غارت کردند و حرمت رسول الله را زیر پا گذاشتند, مصیبت شهادت امام حسین دیده های ما را مجروح و اشک ما را جاری ساخته و زمین کربلا ,کرب و اندوه و بلا را برای ما تا روز قیامت به ارث گذاشته است

ماه عاشورا رسیده, خون بود جاری ز دیده
زینب مظلوم گیرد, بوسه از حلق بریده
سینه سوزان, دیده گریان
وا حسینا, واحسینا

محرم فروردین جانهاست و بهار ایمانهای سست شده و طراوت اندیشه های مرده و افسرده و خوابیده و شکوفایی غنچه های بسته ی بیداری و آگاهی و ایثار و فداکاری, محرم وجدان همیشه بیدار تاریخ و گلوی هماره فریادگر زمان است, محرم ماه پاسداری از حرمت انسان است, محرم حریم ایمان و حصار قرآن است و اهرم حرکت دهنده ی آزادگان, حسین علیه السلام پیامهای شفابخشش را همه ساله بر بالهای سرخ شهادت مینویسد و پیک های رهایی را بر موجهای محرم سوار میکند, آری امروز آغاز پذیرش دانشگاه کربلاست, دانشگاه کربلا باز است و شاگرد می پذیرد, از هر جا که باشد, هر که باشد…, پس ای آزادگان جهان بسوی حسین (ع) بشتابید که “ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه”