میلاد اسوه کریمان عالم بر همگان خجسته باد

۳۱ اردیبهشت, ۱۳۹۸

پیچیده در جامه سپیدی به چشمان پر از شوق پیامبر می نگریست که جبرییل از سوی پروردگار پیام تهنیت میلادش را آورد و نام زیبای “حسن” بر او نهاد.
نیمه ی ماه رمضان، به وجودی نورانی آراسته گشت که کرمش الگوی کریمان عالم و صبرش سرمشق ایوبان جهان است، همو که نشستنش درس قیام و سکوتش پیغام فریاد است و عاشورای حسینی در بستری بنیان نهاده شد، که او با صبوری پی ریخته بود.
آسمان ولایت در این شب با ستاره ای می درخشد که باید آن را دومین ستاره آسمان خلافت خدا دانست که اگر نبود آیین علوی سامان نمی یافت و گوهر گران اسلام ناب چنین آسان به دست نمی آمد.
امام مهربانی که کنیز خود را به پاس هدیه ی شاخه گلی آزاد می کند و در پاسخ به چهره ی متعجب همراهان با استناد به این آیه که می فرماید: هر کس به شما مهربانی کرد دو برابر پاسخ گویید (سوره نساء آیه ۸۶) می گوید: پاداش آزادی در برابر مهربانی او آزادی بود.
وغلامی را که پای گوسفند امام را می شکند تا حضرت را به خیال خود آزرده سازد خشنود کرده، آزادش می کند.
کسی دست خالی از محضر مبارکش برنمی گشت، چه دوستان چه آنها که بی اطلاع از حضرتش خشمگین بودند، چه بردگان و چه تهیدستان، حتی حیوانات هم از مهرش بهره ها بردند و این مَنش اهل بیت است.
زادروز این امام همام، افزاینده ی خوشی دلهایی باشد که عشق ایشان در دل دارند و شیعه ی عشق به شمار می آیند.
با سخاوت و بخشندگی خود در بخش نیکوکاری بادصبا مهمان سفره معرفت کریم اهل البیت(ع) باشید.

میان ارض و سما بزم شادی و شور است
به روی دست نبی آیه‌هایی از نور است
بغل گرفته نبی سبط اکبر خود را
و ان یکاد بخوان، چشم ابتران شور است
گمان کنم که پیمبر به گوش او میگفت:
خوشا به حال رسولی که با تو محشور است
به رزق خوان حسن عالمی نمک گیرند
عزیز کرده‌ی زهرا “کریم” مشهور است