ولادت-حضرت-فاطمه-زهرا۱۲-۳۰۰x188منم که عصمه الله و به ساق عرش زیورم حبیبه خدا منم، حُباب نور داورم‏
رضاى من، رضاى او، ولاى من ولاى او که من «ولیّه اللَّه» و زهر بدى مطّهرم

حضرت فاطمه علیها السلام در روز جمعه بیستم جمادى ‏الثانى، سال پنجم بعثت در مکه چشم به جهان گشود۲٫ مادر وى خدیجه دختر خویلد، پسر اسد، پسر عبدالعزّى، پسر قصىّ، و از بانوان پاکدامن قریش به ‏شمار مى‏‌رفت تا آنجا که او را «طاهره» و «سیّده» زنان قریش مى‏‌خواندند۳٫ رسول اکرم به دستور الهى نام «فاطمه» را بر دخترش نهاد۴٫ فاطمه از ریشه‏ «فَطْم» به معناى بریدن و جدا شدن است و چون خداوند، او، و ذریّه‏‌اش را از آتش دوزخ بریده است۵، این نام بر او نهاده شد. مشهورترین کنیه آن گرامى «ام‏الائمّه» و «امّ ابیها» و معروف‌‏ترین لقب‏هایش طاهره، زکیّه، راضیه، مرضیّه، محدّثه و زهرا است۶٫ دوران کودکى حضرت زهرا علیها السلام در فضاى بحرانى مکّه و در شرایط ناگوار زندگى سیاسى مسلمانان که با مشکلات و حوادث تلخى همچون محاصره اقتصادى پیامبر صلى الله علیه و آله، آزار و شکنجه مسلمانان مواجه بود، سپرى شد. حضرت فاطمه علیها السلام در همه چیز بی همتا و بی نظیر بود. شب و روز آن حضرت در شناخت حق تعالى، بندگى او و تهذیب و تکامل نفس سپرى مى‏‌شد. او هر لحظه که در این وادى گام‌هاى تازه‌‏ترى بر مى‏‌داشت و از کوثر زلال «معرفهاللَّه» جرعه‌‏هاى گواراترى مى‏‌نوشید، بیش‏تر محو جمال یار مى‏‌شد و سراسر وجودش در تاب و تب این عشق و معرفت مى‏‌سوخت۷٫
حضرت فاطمه علیها السلام در سختى متولد شد، در دامن سختی‌ها رشد کرد و در طول زندگى‏اش در برابر سختی‌ها پایدارى نمود و سرانجام، روح بلند و مقاومش از درون سختی‌ها و دریاى غم‌ها و رنج‌ها به آسمان قرب الهى و بهشت رضوان حق پرواز کرد. او حقیقتاً مصداق کامل حدیث یاد شده بود و با سرمایه وقار و ثبات و صبورى به ستیز ناملایمات و مشکلات و مصائب برخاست؛ مصائبى که به تعبیر خودش اگر بر روز روشن فرو مى‌‏ریخت تبدیل به شب دیجور مى‏‌گشت۸٫
ولادت یگانه بانوی عالم هستی را به پیشگاه حضرت ولی عصر (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) مژده می دهیم.

[pb_builder]